 Rodzaje muzyki
Muzyka towarzyszy nam w codziennym życiu. Słyszymy ją w sklepie podczas robienia zakupów, włączamy ją w trakcie jazdy samochodem, chodzimy na koncerty, by na żywo usłyszeć ulubionych wykonawców. Każdy z nas ma również swoje ulubione gatunki muzyczne, ale niewiele osób zgłębia ich historię i znaczenie.
Na świecie istnieją setki gatunków muzycznych, a granice między nimi bardzo często się zacierają, co sprawia, że opisanie ich wcale nie jest takie łatwe. W tym artykule przybliżymy najpopularniejsze gatunki muzyczne.
Gatunki muzyczne – definicja i podział
Podział gatunków muzycznych
Najpopularniejsze gatunki muzyczne
- Pop
- Rock
- Blues
- Soul
- R&B
- Jazz
-- Historia muzyki jazzowej – początek
-- Epoka swingu
-- Be-bop
-- Cool jazz
-- Koniec lat 50.
- Reggae
- Disco
- Rap
- Heavy metal
- Country
- Techno
Gatunki muzyczne – definicja i podział
Gatunek muzyczny to przyjęta kategoria, dzięki której możliwe jest sklasyfikowanie różnych utworów muzycznych do wspólnej grupy ze względu na występujące między nimi podobieństwa.
Podział gatunków muzycznych
Jednym z podstawowych podziałów jest trójkąt aksjomatyczny opracowany przez brytyjskiego muzykologa Philipa Tagga, na którego wierzchołkach znajdują się trzy rodzaje muzyki: muzyka poważna, muzyka ludowa i muzyka rozrywkowa.
Muzykę można dzielić według różnych cech. Niektóre ze sposobów na podział muzyki to:
- ze względu na jej przeznaczenie – na przykład muzyka filmowa, muzyka sceniczna.
- ze względu na wyznaczniki geograficzne i kulturowe – na przykład muzyka jamajska, muzyka polska, muzyka amerykańska.
- ze względu na zastosowane środki wykonawcze – na przykład muzyka elektroniczna, muzyka chóralna, muzyka instrumentalna.
- ze względu na ilość użytych w niej środków – na przykład muzyka solistyczna, muzyka zespołowa, muzyka symfoniczna.
- ze względu na sposób jej przekazywania – muzyka klasyczna przekazywana jest za pomocą nut, muzyka tradycyjna – ustnie, muzyka popularna – przez środki masowego przekazu.
Najpopularniejsze gatunki muzyczne
Lista gatunków muzycznych jest długa, a niektóre rodzaje muzyki i poszczególne style przenikają się i zmieniają z czasem, przez co trudno jest stworzyć uniwersalny podział. Poniżej zebraliśmy popularne gatunki muzyczne, o których warto dowiedzieć się więcej.
Pop
Muzyka pop to ogólne określenie dla muzyki popularnej, czyli nastawionej na masowego odbiorcę. Stanowi gatunek najczęściej spotykany w przestrzeni publicznej. Do muzyki popowej często zaliczana jest cała muzyka komercyjna. Trudno jednoznacznie określić ten gatunek, ale klasyczne piosenki popowe zwykle są melodyjne i nieskomplikowane, mają chwytliwy refren, proste rymy i często obecne w nich są zapożyczenia z innych gatunków muzycznych.
Najważniejsi przedstawiciele muzyki pop to Michael Jackson (nazywany królem popu), Madonna (nazywana królową popu) oraz Britney Spears (określana księżniczką popu), a także tacy współcześni artyści jak Lady Gaga, Maroon 5, Pink, Katy Perry, Ed Sheeran i Taylor Swift.
Ze względu na to, jak szerokim określeniem jest muzyka pop, w jej obrębie wyróżnia się wiele stylów muzycznych, między innymi: indie pop, dream pop, jangle pop, avant pop. Oprócz tego można wyróżnić lokalne style muzyki pop w różnych kulturach, na przykład: j-pop (pop japoński), k-pop (pop koreański), latynoski pop czy indyjski pop.
Rock
Rock to gatunek muzyczny, który powstał w Stanach Zjednoczonych w połowie XX wieku. Szybko zdobył uznanie, szczególnie wśród młodych ludzi, i stał się jednym z symboli rewolucji obyczajowej w drugiej połowie XX wieku. Jego nazwa to skrót od rock and rolla, ale można również uznać, że za tymi pojęciami kryją się dwa różne gatunki muzyczne.
Utwory muzyki rockowej są zwykle pisane i tworzone przez wszystkich członków zespołu, co sprawia, że innym artystom bardzo ciężko je odtworzyć. Największą rolę w ich brzmieniu zwykle odgrywają gitary elektryczne i basowe oraz perkusja.
Trudno jest wskazać najważniejszych przedstawicieli muzyki rockowej, ale szczególne uznanie zdobyły zespoły takie jak The Beatles, The Rolling Stones, Led Zeppelin, The Doors czy Queen.
Blues
Blues to gatunek muzyczny wywodzący się ze społeczności Afroamerykanów z tak zwanego Głębokiego Południa (Deep South) Stanów Zjednoczonych. Jego pierwszą odmianą był country blues, czyli wiejski blues, który powstał w drugiej połowie XIX wieku. Na początku XX wieku blues zaczął rozpowszechniać się również w miastach w północnych stanach dzięki migracji ludności, czego skutkiem było powstanie nowej odmiany zwanej urban bluesem.
Z początku utwory tego gatunku były czysto wokalne, z czasem jednak przekształciły się w wokalno-instrumentalne. Instrumenty najchętniej wykorzystywane do tworzenia bluesa to gitara, banjo, fortepian, pianino oraz instrumenty dęte.
Blues wywarł ogromny wpływ na muzykę na całym świecie, i to właśnie dzięki niemu wykształciło się wiele kolejnych gatunków muzycznych. W obrębie gatunku powstało również mnóstwo stylów i odmian regionalnych, między innymi: Chicago Blues, Country Blues, Delta Blues, Louisiana Blues, Memphis Blues, New Orlean Blues, Piano Blues, Rhythm Blues, St. Louis Blues oraz Texas.
Najważniejsi przedstawiciele bluesa to Chuck Berry, BB King, Jerry Lee Lewis, Jimi Hendrix, Tom Waits, Eric Clapton, The Rolling Stones, Janis Joplin i Muddy Waters.
Soul
Soul powstał w Stanach Zjednoczonych na przełomie lat 50. i 60. w społeczności Afroamerykanów. Z czasem zyskał jednak uznanie na całym świecie. Gatunek ten łączy w sobie elementy muzyki gospel, rhytm and bluesa oraz jazzu. Od muzyki R&B odróżnia go przede wszystkim klimat, ponieważ utwory muzyczne zaliczane do soula są znacznie spokojniejsze, a ich teksty mają skłonić do refleksji dzięki licznym odniesieniom do religii i Boga. Soul charakteryzuje się również wielogłosowym ornamentalnym śpiewem, bogatym brzmieniem oraz dynamicznością nastroju.
Soul miał ogromny wpływ na rozwój muzyki rozrywkowej. W jego obrębie powstało wiele podgatunków, między innymi white soul, smooth soul i soul psychodeliczny. Oprócz tego wyróżnia się podgatunki, które powstały poprzez połączenie się soulu z innymi gatunkami, na przykład soul jazz, soul blues czy neo soul. Do najważniejszych przedstawicieli muzyki soul należą: Stevie Wonder, Sam Cooke, Ray Charles, James Brown, Aretha Franklin i Whitney Houston.
R&B
Rhythm and blues, w skrócie R&B, to gatunek muzyczny, którego powstanie datuje się na lata 30. ubiegłego wieku, a sama nazwa ukuta została w latach 40. przez Jerry’ego Wexlera z magazynu „Billboard”. Wywodzi się z pieśni religijnych, jazzu i bluesa oraz miał znaczący wpływ na ukształtowanie się rocka i soulu. Z początku charakteryzowało go ubogie instrumentarium, ale z czasem uległ wielu zmianom związanym z komercjalizacją gatunku, gdy artyści zaczęli używać gitar basowych i riffów, by otrzymać wyraziste brzmienie muzyki tanecznej.
Współczesne R&B powstało wraz z upadkiem disco w latach 80. i stanowi połączenie elementów soulu, popu, hip-hopu i funku. Do najważniejszych przedstawicieli tego gatunku zaliczani są Prince, Hank Ballard, Ruth Brown, The Drifters i The Coasters.
Jazz
Jazz to gatunek muzyczny wywodzący się z Nowego Orleanu w Stanach Zjednoczonych. Powstał na przełomie XIX i XX wieku w społeczności Afroamerykanów jako wynik rozwoju afrykańskiej muzyki ludowej i łączenia jej z pewnymi elementami muzyki europejsko-amerykańskiej. Muzyka jazzowa ma swoje korzenie w gatunkach muzycznych takich jak plantation songs, negro spirituals, white spirituals, ragtime i blues.
Historia muzyki jazzowej – początek
W historii jazzu wyróżnia się kilka okresów stylistycznych. Pierwszym z nich jest dixieland, zwany także early jazzem, hot jazzem lub jazzem tradycyjnym. Rozpoczął się on wraz z narodzinami gatunku około roku 1900 w Nowym Orleanie, a w drugiej dekadzie XX wieku wraz z zespołami muzycznymi przeniósł się do Chicago i Nowego Jorku.
W owych zespołach znajdowali się zarówno wykształceni muzycy, jak i samoucy. Grali oni na takich instrumentach jak trąbka lub kornet, klarnet, puzon, perkusja i gitara lub banjo. Charakterystyczne brzmienie uzyskiwano, gdy jeden z instrumentów odtwarzał rozpoznawalną melodię, a pozostałe improwizowały na ten sam temat. Najsłynniejszym przedstawicielem jazzu tradycyjnego był Louis Armstrong.
Epoka swingu
Następną epoką jazzu był swing, który powstał w latach 30. i stał się szczególnie popularny w kolejnej dekadzie. W okresie II wojny światowej został uznany za symbol dekadenckiego Zachodu i walki z totalitaryzmem. W tej erze popularność zyskały big-bandy, czyli duże zespoły muzyczne. Choć nigdy nie ustalono dla nich ani składu instrumentalnego, ani liczby członków, to zwykle składały się z kilkunastu lub kilkudziesięciu muzyków podzielonych na dwie sekcje: sekcję dętą składającą się z trzech podsekcji (saksofonów, dętej blaszanej i trąbek) oraz sekcji rytmicznej. Muzyka wykonywana przez big-bandy była w wysokim stopniu zaaranżowana, co zostawiało o wiele mniej pola do improwizacji.
Be-bop
Po swingu nastąpiła epoka be-bopu, którą uznaje się także za początek jazzu nowoczesnego. Be-bop powstał w barach Harlemu (dzielnicy Nowego Jorku). W przeciwieństwie do poprzedniej epoki muzyka tego okresu charakteryzowała się dużą swobodą interpretacyjną, ekspresyjnością, urozmaiconą rytmiką i dużym polem manewru do improwizacji.
Cool jazz
Pod koniec lat 40. oraz w latach 50. rozwijał się również styl, który sprzeciwiał się ekspresyjności be-bopu poprzez stonowane i wyciszone brzmienie. Nazywany jest cool jazzem, co po angielsku oznacza „chłodny jazz”, ponieważ postrzegano go jako muzykę wyzbytą z emocji. Podstawy ideologiczne cool jazzu stworzył Lennie Tristano, a do najważniejszych przedstawicieli zaliczani są Stan Getz, Gerry Mulligan, Dave Brubeck, Paul Desmond, Miles Davis i Chet Baker.
Koniec lat 50.
Pod koniec lat 50. rozpoczął się kolejny okres stylistyczny – free jazz. Za jego twórcę uznaje się kompozytora i saksofonistę Ornette’a Colemana, a sama nazwa utworzona została od jego nagranej w roku 1960 płyty Free Jazz: A Collective Improvisation. Free jazz charakteryzował się swobodą improwizacji całego zespołu, polirytmicznością, wpływem muzyki etnicznej z różnych części świata na brzmienie utworów oraz brakiem określonego metrum, który zastępuje puls porządkujący perkusję krzyżującą się z innymi instrumentami. To wszystko sprawia, że utwory free jazzu są niepowtarzalne.
Wyróżnia się również wiele stylów regionalnych muzyki jazzowej, między innymi jazz chicagowski, jazz nowoorleański, gypsy jazz, Kansas City jazz, latin jazz.
Reggae
Reggae powstało w Kingston na Jamajce w latach 60. XX wieku i jest najbardziej znanym gatunkiem muzycznym tego kraju. Swoją popularność na świecie zawdzięcza twórczości Boba Marleya, który jednak nie był prekursorem, ponieważ korzenie tego gatunku sięgają już drugiej połowy XIX wieku, gdy zaczęła kształtować się jamajska muzyka ludowa zwana mento. Reggae wywodzi się bezpośrednio z muzyki ska i rocksteady. Gatunek ten ma szczególne znaczenie dla rastafarianizmu.
Charakterystyczne brzmienie reggae cechuje się parzystym metrum cztery na cztery, wyraźną linią basową i beatem perkusyjnym oraz łagodnym głosem wokalisty. Oprócz tego wyróżnia je pulsujący rytm.
Oprócz Boba Marleya do ważnych przedstawicieli muzyki reggae należy Toots and The Maytals, Peter Tosh, Burning Spear, Dennis Brown i Jimmy Cliff.
Disco
Disco, czasem nazywane po prostu muzyką dyskotekową, jest gatunkiem muzyki rozrywkowej przeznaczonym przede wszystkim do tańca w dyskotekach. Powstał w Stanach Zjednoczonych pod koniec lat 60. w społecznościach włoskich, latynoskich oraz afroamerykańskich, które organizowały przyjęcia w salach z głośną muzyką, swobodnym tańcem, kolorowymi kostiumami i nierzadko również substancjami halucynogennymi. Grano wówczas psychodeliczny soul, który miał ogromny wpływ na ukształtowanie się wczesnego disco.
Przez następne lata gatunek ewoluował, a od połowy lat 70. rozpoczęła się tak zwana era disco, podczas której nastąpił szczyt popularności tego gatunku. Po roku 1980 zainteresowanie muzyką disco wyraźnie spadło, zastąpione kształtującymi się nowymi stylami i gatunkami. Druga fala popularności tego gatunku nastąpiła w połowie lat 90. i do dzisiaj pojawiają się utwory popularnych muzyków utrzymane w klimacie tego gatunku lub zawierające jego elementy.
Muzyka disco jest muzyką taneczną, dlatego jej cechą charakterystyczną jest przede wszystkim wpadająca w ucho melodia oraz teksty opowiadające głównie o relacjach romantycznych oraz zabawie. Podgatunkami muzyki disco są między innymi euro disco, italo-disco, space disco, post disco i nu-disco. Do najważniejszych przedstawicieli gatunku zalicza się zespoły ABBA, Boney M, Modern Talking, Bad Boys Blue, Bee Gees, Kool &The Gang, Village People i Amanda Lear.
Rap
Rap to gatunek muzyczny, który powstał w latach 70. w Stanach Zjednoczonych i stanowi ważny element kultury hip-hopowej. Polega on na recytowaniu rymującego się tekstu do podkładu muzycznego, a składają się na niego treść tekstu, przekaz (w oryginalnym znaczeniu ton bądź intonacja) oraz tak zwany flow, czyli rytm, akcentowanie oraz rymy. Podkład muzyczny towarzyszący recytacji nazywany jest beatem. Często wskazuje się na bliskie pokrewieństwo rapu z poezją.
Za pierwszego rapera uznaje się często Coke La Rocka, a innymi ważnymi przedstawicielami tego gatunku muzycznego są 2Pac, Snoop Dogg, Ice Cube, Eminem i Kendrick Lamar.
Heavy metal
Heavy metal, potocznie zwany po prostu metalem, to gatunek muzyczny który powstał na przełomie lat 60. i 70. XX wieku w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Wywodzi się z muzyki rockowej.
Heavy metal z pewnością nie jest muzyką dla każdego. Charakteryzują go ciężkie brzmienia, głośne przesterowane solówki gitarowe, wyraźne basy, dynamiczna i intensywna sekcja rytmiczna oraz mocny wokal. Jego brzmienie różni się w zależności od zespołu – od śpiewu operowego aż po growl, czyli technikę angażującą fałdy przedsionkowe znajdujące się w krtani, efektem czego jest charakterystyczny niski, gardłowy krzyk. Brzmienie wokalu często odbiera się jako wyraz emocji i zaangażowania oraz uznawane za ważniejsze niż sam tekst śpiewanego utworu.
Innym istotnym elementem gatunku jest wizerunek sceniczny artystów, przekładający się też na modę popularną wśród osób identyfikujących się z subkulturą. Jej charakterystycznym elementem są długie włosy, nierzadko farbowane, oraz stroje składające się z czarnych skórzanych kurtek, przerabianych kamizelek, wysokich butów oraz ozdabiane łańcuchami, metalowymi ćwiekami czy czaszkami. Wielu artystów death metalowych występuje w makijażu. Sama subkultura uznawana jest za dość wyobcowaną.
Istnieje wiele podgatunków muzyki heavy metalowej, są to między innymi: black metal, death metal, glam metal, gothic metal, metal symfoniczny, trash metal, speed metal i nu metal. Do najważniejszych przedstawicieli gatunku zalicza się takie zespoły jak Megadeth, Black Sabbath, Iron Maiden, Slayer, Metallica, Motörhead i Kiss.
Country
Country to gatunek muzyki rozrywkowej uznawany za jeden z elementów dziedzictwa kulturowego Stanów Zjednoczonych. Jego korzenie sięgają początków XX wieku, gdy wędrowni muzycy śpiewali ballady kowbojskie i traperskie przy akompaniamencie banjo, gitary lub skrzypiec. Z początku prosta forma z czasem zaczęła ulegać wpływom jazzu, rock and rolla i rocka. Obecnie na jej instrumentarium składają się przede wszystkim gitara (akustyczna, elektryczna i hawajska), czasem również banjo, skrzypce i pianino, a także harmonijka ustna.
Same utwory country to zwykle proste, ale dynamiczne piosenki taneczne lub liryczne ballady, a ich teksty zwykle odwołują się do ważnych dla Amerykanów wartości bądź dotyczą przyziemnych problemów takich jak rozterki sercowe, praca, zabawa, kłopoty finansowe lub rodzinne i tym podobne.
Z muzyką country łączy się miasto Nashville, czyli stolica stanu Tennessee. Nazywane jest muzycznym miastem oraz stolicą country. Znajdują się tam Country Music Hall of Fame and Museum, czyli największe muzeum i ośrodek badawczy zajmujący się muzyką country, oraz bary zwane honky tonk oferujące muzykę country na żywo.
Muzyka country wciąż jest bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych, i choć najwięksi i najbardziej rozpoznawalni artyści rozpoczynali swoje kariery wiele lat temu, to współczesny rynek rozwija się dynamicznie. Do najważniejszych przedstawicielu muzyki country należą Johnny Cash, Dolly Parton, Shania Twain, Taylor Swift, Dixie Chicks, Hank Williams, Kris Kristofferson, Kenny Rogers i Neil Young.
Techno
Techno to gatunek muzyczny wywodzący się z elektronicznej muzyki tanecznej, który powstał w latach 80. ubiegłego wieku w w Detroit w Stanach Zjednoczonych. Jego rzeczywiste początki sięgają kilku lat wstecz, gdy komponowano eksperymentalną muzykę elektroniczną oraz disco, które wpłynęło na ukształtowanie się techno. Gatunek nigdy nie zdobył dużej popularności w USA, jednak w latach 90. zyskał uznanie w Europie, przede wszystkim w Niemczech i Wielkiej Brytanii.
Techno jest muzyką o szybkim tempie i jednostajnym i regularnym rytmie w metrum cztery czwarte. Tworzą ją zwykle tylko syntetyczne lub elektronicznie przetworzone dźwięki, a niektóre utwory mają również wyraziste basy i melodię, jednak nie jest to cecha charakterystyczna gatunku. Ponieważ techno jest przeznaczone głównie do grania w klubach, utwory są komponowane w taki sposób, by łatwo się je miksowało, a więc są zwykle wyłącznie instrumentalne i nie posiadają wokalu.
Do najważniejszych przedstawicieli muzyki techno zalicza się Juana Atkinsa, Derricka May’a, Kevina Saundersona, The Prodigy.
*** *** *** *** *** *** *** ***
Każdy gatunek muzyczny wyróżnia się unikalnymi cechami, dzięki którym staje się popularny wśród fanów na całym świecie. Niektóre gatunki sprzyjają refleksji i wyciszeniu, inne zapewniają dobrą zabawę lub motywują do działania. Można wyróżnić trzy podstawowe gatunki muzyczne:
- muzykę poważną,
- muzykę ludową i
- muzykę popularną,
przy czym ta ostania dzieli się na wiele gatunków i podgatunków.
Muzyka poważna
Gatunek wywodzący się z klasycznych form, który obejmuje muzykę świecką, sakralną i akademicką. Muzyka poważna stanowi przeciwwagę dla lekkiej muzyki rozrywkowej, choć ma z nią pewne cechy wspólne (znany autor, profesjonalne wykonanie). W masowym przekazie muzyka poważna często wykorzystywana jest jako muzyka filmowa (np. Stanley Kubrick – Odyseja kosmiczna, „Tako rzecze Zaratustra” Ryszarda Straussa), pojawia się także w reklamach i kreskówkach dla dzieci (np. Tom i Jerry, Franciszek Liszt „Rapsodia Węgierska”, J. Strauss „Zemsta nietoperza”). Jest utrwalana i przekazywana głównie za pomocą notacji muzycznej.
Muzyka ludowa
Muzyka ludowa to wspólne pojęcie dla twórczości różnych grup etnicznych, które tworzyły własne pieśni, a także przekształcały zasłyszane melodie i teksty. Utwory ludowe przekazywane są głównie ustnie, przez co często występują w wielu wersjach. Współcześnie muzyka ludowa przetrwała w środowiskach wiejskich, a także w miastach, gdzie wykonywana jest przez profesjonalnych wokalistów oraz zespoły specjalizujące się w pieśniach i tańcach ludowych.
Muzyka pop
Po tym pojęciem należy rozumieć muzykę popularną, czyli skierowaną do masowego odbiorcy. Jest to gatunek muzyki instrumentalno-wokalnej, który charakteryzuje się prostą strukturą rytmiczną i melodyczną. Ogromna popularność muzyki pop na całym świecie doprowadziła do powstania wielu podgatunków, między innymi takich jak:
- avant-pop,
- brit pop,
- indie pop,
- dance-pop,
- latin pop,
- k-pop.
Blues
Gatunek muzyki rozrywkowej, który wywodzi się z ludowych pieśni czarnoskórych Amerykanów zamieszkujących tzw. głębokie południe Stanów Zjednoczonych. Na początku blues skupiał się na wokalu, później uległ przekształceniu w muzykę instrumentalno-wokalną z wykorzystaniem gitary, banjo, harmonijki ustnej, a czasami także instrumentów dętych i fortepianu. Muzyka bluesowa wykształciła wiele podgatunków regionalnych – znawcy wyróżniają m.in. blues z Chicago, blues z Detroit, blues z Luizjany czy blues z Memphis.
Jazz
Gatunek muzyczny powstały pod koniec XIX wieku w Nowym Orleanie. Jazz czerpie inspiracje muzyczne z trzech kontynentów: Afryki Zachodniej, Ameryki Północnej i Europy. Muzycy jazzowi skłaniają się ku improwizacji oraz swobodzie w interpretacji i aranżacji utworu. W swojej twórczości często korzystają z instrumentów dętych, takich jak saksofon, trąbka, puzon czy klarnet. Muzyka jazzowa często łączy się z innymi gatunkami, co doprowadziło do utworzenia takich stylów muzycznych jak:
- acid jazz,
- bluegrass,
- bossa nova,
- smooth jazz.
Rhythm & blues
Rhythm & blues (R&B) powstał z połączenia jazzu, bluesa i gospel, natomiast obecnie stanowi mieszankę soulu, popu i hip-hopu. Gatunek ten cieszył się dużą popularnością w Stanach Zjednoczonych (szczególnie od lat 40. do 60. ubiegłego wieku), gdzie zainspirował artystów do stworzenia nowego gatunku – rocka. W instrumentarium muzyki R&B dominują gitary, saksofon, perkusja, pianino, organy, keyboard oraz instrumenty dęte.
Soul
Rodzaj muzyki rozrywkowej powstałej na przełomie lat 50. i 60. XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Gatunek ten stanowi połączenie gospel (chrześcijańskiej muzyki czarnoskórych Amerykanów), jazzu i rhythm and bluesa. Charakterystyczną cechą muzyki soul są wielogłosowe utwory, nawiązujące do Boga i wartości duchowych. Wokalowi towarzyszy także bogate instrumentarium, w skład którego mogą wchodzić m.in. gitara elektryczna, gitara basowa, pianino, organy, perkusja oraz instrumenty klawiszowe.
Muzyka rockowa
Gatunek muzyki rozrywkowej zapoczątkowany w 1940 roku w Stanach Zjednoczonych, który czerpie z różnych innych gatunków muzycznych: rock and rolla, rhytm and bluesa, country, bluesa, jazzu. Muzyka rockowa bazuje na brzmieniu gitar elektrycznych i perkusji, a także na wokalu i wolnej improwizacji. Utwory często są komponowane i odtwarzane zespołowo.
Niektóre podgatunki muzyki rock:
- art rock,
- rock chrześcijański,
- glam rock,
- rock gotycki,
- hard rock,
- grunge.
Heavy metal
Gatunek „ciężkiej” muzyki powstały z hard rocka, mający swe początki pod koniec lat 60. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Fani tego gatunku słuchają ostrego brzmienia, najczęściej z wykorzystaniem solówek gitarowych (gitary elektryczne i basowe) i perkusji. Muzycy używają również keyboardu i gitary rytmicznej, stosują też rozmaite techniki wokalne. Heavy metal wykształcił również wiele podgatunków, w tym m.in. black metal, death metal i gothic metal.
Muzyka country
Gatunek północnoamerykańskiej muzyki rozrywkowej powstały na początku XX wieku. Wywodzi się z muzyki ludowej regionu Appalachów, a także ballad o tematyce kowbojskiej i traperskiej. Muzycy country upodobali sobie liryczne ballady i skoczne piosenki o tematyce zaczerpniętej ze zwykłego życia. Wokal urozmaica brzmienie harmonijki ustnej, gitary, skrzypiec, banjo i pianina. Muzyka country zainspirowała muzyków do utworzenia nowych podgatunków, takich jak: bluegrass, Honky Tonk, western swing czy country rock.
Muzyka elektroniczna
Muzyka elektroniczna powstała na początku XX wieku w Europie, przy czym gatunek ten rozwijał się szczególnie intensywnie w Niemczech. W muzyce elektronicznej bazowano na elektronicznych instrumentach muzycznych oraz urządzeniach, które przetwarzały dźwięki pochodzące z tradycyjnych instrumentów oraz źródeł pozamuzycznych (np. odgłosów miasta). Gatunek ewoluował w kierunku elektronicznej muzyki tanecznej, odtwarzanej przez DJ-ów w klubach, na festiwalach czy imprezach rave. Muzyka elektroniczna wykształciła wiele podgatunków, takich jak: ambient, drum and bass, techno i trance.
Rap
Rap narodził się w latach 70. ubiegłego wieku w Stanach Zjednoczonych, choć za pionierów tego gatunku uważa się plemiona zamieszkujące Afrykę Zachodnią. W rapie najważniejszym elementem jest tekst, recytowany do podkładu muzycznego (przy czym wykonawca nie musi rapować w rytm muzyki). Z rapu wywodzi się inny gatunek muzyczny – hip hop, który stanowi połączenie recytacji z muzyką funk, disco i soul.
Reggae
Muzyka reggae wywodzi się ze ska (gatunku powstałego w latach 50. na Jamajce), a także jazzu i R&B. Gatunek zyskał światową popularność dzięki twórczości Boba Marleya. Teksty utworów reggae charakteryzują się dużą różnorodnością tematyczną (mogą nawiązywać m.in. do ruchu rastafariańskiego), szybkim gitarowym brzmieniem (tzw. skank) oraz pulsującym basem. W instrumentarium dominują: gitara, gitara basowa, perkusja, organy, fortepian, melodyka, saksofon i trąbka.
House
House to gatunek muzyki elektronicznej, który powstał w latach 80. XX wieku w Chicago i który od tego czasu stale zachowuje stałą popularność wśród klubowej publiczności. Łatwo go rozpoznać po energetycznym tempie (zazwyczaj w przedziale 120-130 BPM) oraz charakterze, który jednocześnie zaprasza do tańca i relaksu. Z house’u wywodzą się inne gatunki muzyki klubowej, np. techno, trance czy garage.
Muzyka folkowa
Folk to gatunek wywodzący się z muzyki ludowej. Choć muzyka folkowa kojarzona jest raczej z nieskomplikowanymi utworami, to na jej podstawie tworzono piosenki o tematyce politycznej i społecznej (np. protest songi wobec korporacji i środków masowego przekazu). Charakterystycznymi cechami muzyki folkowej są autentyczność, antykomercyjny charakter oraz styl typowy dla danej społeczności.
Muzyka filmowa
Muzyka filmowa stanowi tło dla kinematografii (filmów, seriali), może na przykład podkreślać dynamikę obrazu, zachowania bohaterów czy nastrój. Twórcy ścieżek dźwiękowych do filmów sięgają po rozmaite gatunki muzyczne: od muzyki poważnej, przez pop, rock i muzykę elektroniczną, aż po muzykę ludową. Nagrody dla autorów przyznawane są podczas rozdania nagród filmowych, np. Orłów w Polsce czy Oscarów w Stanach Zjednoczonych.
©® GRUPA MEDIA INFORMACYJNE & ADAM NAWARA |
